چرا موتور جام توخالی آنقدر کوچک است؟

موتور کاپ توخالی یک موتور سروو DC آهنربای دائمی است که می توان آن را به عنوان یک موتور کوچک طبقه بندی کرد. از نظر ساختاری، ساختار روتور موتور سنتی را می شکند و از روتور بدون آهن استفاده می کند که به عنوان روتور جام توخالی نیز شناخته می شود. موتورهای براشلس به دو دسته برس لس و براشلس تقسیم می شوند.

موتور بدون هسته شامل یک پوشش پشتی، یک محدود کننده، یک پوشش انتهایی برس، یک برس، یک روتور، یک روتور (روتور)، یک قسمت چرخان، یک مهر و موم، یک بلبرینگ کشویی، یک پوشش، یک آهنربا (استاتور)، یک فلنج و یک حلقه استاتور از آهنرباهای دائمی، محفظه و فلنج تشکیل شده است. محفظه یک میدان مغناطیسی ثابت ایجاد می کند و موتور را عملاً بدون آسیب می کند. بدون دندان مغناطیسی نرم انتقال نیرو دقیق است و حتی در سرعت های پایین نیز به راحتی اجرا می شود. در سرعت های بالاتر، موتور لرزش و صدا را کاهش می دهد. سیم پیچ ها با استفاده از صفحات کموتاسیون به شفت متصل می شوند. سیم پیچ در شکاف هوا بین آهنربا و محفظه حرکت می کند. سیستم کموتاسیون از دو برس فلزی گرانبها برای کاهش جرقه زدن برس استفاده می کند. کاهش جرقه های برس منجر به انتشار کمتر الکترومغناطیسی می شود.

این سیستم روتور جدید تلفات برق ناشی از جریان های گردابی ایجاد شده توسط هسته آهنی را به طور کامل حذف می کند. چون اتلاف آهن وجود ندارد، راندمان آن از موتورهای DC معمولی بیشتر است. این دستگاه یک روتور با ممان اینرسی کوچک است که به راحتی قابل کنترل است، اما بدون منبع آهن، روتور را می توان بسیار ظریف ساخت، در غیر این صورت شار مغناطیسی از بین می رود، بنابراین قدرت خیلی زیاد نخواهد بود. و موتور جام توخالی بزرگ به چند صد وات نمی رسد.